De Dood
Hailing from Schiedam, The Netherlands is De Dood. Risen from the ashes of the almost famous duo Sanne en Ik. Consisting of guitarist/vocalist/performer Vincent Niks, bass player Joost Broeren and human drummer Wouter van der Kemp, all of them alpha males. The band plays to-the-point and in-your-face punkrock with lyrics all in Dutch. The already grimm atmosphere of the furious riffs gets even darker because of the absurdistic lyrics. “Ik heb geoefend op het lijk van je moeder (I practiced on your mothers corpse)”, “De arrogantie van bepaalde amoebes (The arrogance of certain amoeba’s)” or “Ik wil aids (I want aids)” are just a few examples of titles that already offended crowds all over Holland and Belgium. Many a gig ends up in riots and mass destruction or total bewilderment, but this band has never left a venue with the audience left cold. The group regularly experiences periods of non-activity, because the different members spend more time in jail than in practicing space. The indifferent, totally snotty, attitude, the collective Down-syndrome and the raging fury make a De Dood-show more than worth visiting, even if you’re a fag. This is punkrock as it was ment to be; dangerous, confronting and sometimes absolutely silly.
De Dood’s debut record will be released in 2009.
De Dood
Nadat het wereldberoemde, absurdistische punkduo “Sanne en ik” eind 2006 de handdoek in de ring deponeerde, richtte zanger/ frontman/ gitarist/ boegbeeld Vincent Niks zijn groep “De Dood” op. Zelfde recept als Sanne en ik: Nederlandstalige, korte, dynamische, absurde in-your-face punkrockexplosies, met passie gebracht door rasidioten Wouter van der Kemp (drums des doods), Joost Broeren (grondtonen (from hell)) en eerder genoemde Vincent Niks (gitaar, postuum gegorgel en nu en dan drums), die forse bedragen neertelt om zijn bandleden tevreden en in de band te houden. Wouter en Joost verhogen met de regelmaat van een menstruatie hun tarieven, waar Vincent zich dan schoorvoetend bij neerlegt. Niks komt derhalve moeilijk rond, maar beschikt wel over een puike ritmesectie.
De Dood maakte reeds menig Neerlands poppodium met de grond gelijk en wist met songtitels als “Lekker vechten”, “Ik wil aids”, “Onraad in Pernis”, “Ben jij wel eens naakt?”, "Hondenuitlaatservice Waffen SS" en “Zomaar zonder reden mensen in elkaar slaan” een publiek van verkeerde meisjes, verstoten knaapjes, wrange negers, drugsgebruikers, bikers, verloren zielen, riskante sletjes, kinderen met kartonnen hoofden, psychopaten en vogels aan zich te binden. Dat de furieuze energie van de legendarische optredens ook prima op plaat te vangen is, zal blijken wanneer de debuut-cd van De Dood verschijnt op het Rotterdamse Tocado Records, later dit jaar…